Laatste stukje Verenigde Staten van Amerika

10 augustus
Een ochtend van plannen, bellen en regelen. Annemarie probeert met Hertz te regelen dat we de auto eerder om kunnen wisselen en op een locatie dichter bij het hotel. Rudi is druk bezig met het uitzoeken van hotels bij de boot en, jaja, ook bij het vliegveld voor de terugreis. Dit betekend het laatste hotel en de laatste overnachting. Na uren zoeken naar een hotel geeft Rudi het op. Het lijkt onmogelijk een kamer te boeken op de route naar de haven van de veerboot dus moeten we zoeken naar een hotel op Vancouver Island en een plekje op de veerboot van Tsawwassen naar Nanaimo. Alle hotels in Nanaimo zijn volgeboekt en tijdens het zoeken komen we erachter dat we een hotel aan het bekijken zijn welke slechts anderhalf uur van het huis in Courtenay ligt. De beslissing wordt genomen en we besluiten eerst naar Hertz te rijden, welke dankzij Annemarie ongeveer op 5 minuten afstand is, om de auto om te ruilen en vervolgens naar de veerboot te rijden. Het zal krap worden dus we moeten ons vandaag haasten.

Aangekomen bij de, dit keer veel kleinere, Hertz vertellen we aan de medewerker wat we komen doen. De vrouw in kwestie kijkt verbaast en vraagt ons waarom we de auto om komen wisselen. Ze geeft aan dat dit niet hoeft en we kunnen de Texas auto gewoon meenemen naar Canada en zonder problemen inleveren op Vancouver international airport. Annemarie heeft de auto geregeld en inmiddels al vele mensen gesproken welke allemaal wisten te vertellen dat dit niet mogelijk was. Deze vrouw kijkt ons verbaast aan en vindt het maar een raar verhaal. Ze heeft onze huidige huurperiode gestopt en dezelfde auto meegegeven voor een opvolgende huurperiode. We handelen de boel buitengewoon snel af en vertrekken met dezelfde auto voor het vervolg van de reis.

Het inpakken is snel gebeurd en we gaan op weg. We hebben de boot van 15:15 uur en moeten uiterlijk om 14:45 uur onze reservering opeisen. De reservering vervalt namelijk automatisch een half uur voordat de boot vertrekt. Volgens de Tom Tom hebben we ongeveer een half uur speling op een rit van twee uur waarin we ook over de grens van de Verenigde Staten en Canada moeten waarvan we niet weten hoe lang dat zal gaan duren. We zullen dus flink ons best moeten doen om de boot te halen en omdat er geen hotels beschikbaar zijn beloofd het ook een spannende rit te worden.
Het begin van de rit verloopt goed. We hebben wat vertraging in de verkeersdrukte van Seattle maar dit zijn enkele minuten. Nu maar hopen dat het bij de grens goed zal gaan. Ineens zien we lichtkranten naast de weg staan. Er is verkeersinformatie beschikbaar op een am radiozender. We stemmen af op de zender en horen een bericht over een omleiding voor extra lang en zwaar vrachtverkeer vanwege een beschikbaar gemaakte tijdelijke brug. Opeens gaat er een lampje branden. De brug bij Seattle. Weken geleden ingestort (klik hier) en nu recht voor ons op onze route terwijl we geen minuut te verspillen hebben. De spanning stijgt en we rijden door. Gelukkig valt alles mee. De brug is voorzien van een nieuw middendeel waardoor het gewone verkeer er met een beperkte snelheid overheen kan. Het wegdek ziet er nog splinternieuw uit en het lijkt erop dat we geluk hebben.

Op een drip boven de weg ziet Rudi nog een aantal grensovergangen staan met de daarbij behorende wachtrijen. Er staan wachttijden op van 25 tot meer dan 45 minuten. Omdat we niet bekend zijn met de namen van de grensovergangen hebben we geen idee welke wachtrij wij voor onze kiezen zullen krijgen. Ook hier hebben we geluk, het wachten om de Verenigde Staten te verlaten is ongeveer 15 tot 20 minuten. Zouden we het dan toch gaan halen? Alleen de drukke stad Vancouver kan nog een probleem opleveren. We krijgen een stempel en rijden Canada binnen. Dit was het dan, geen Verenigde Staten van Amerika meer. We zullen voorlopig niet meer terugkeren naar dit o zo veelzijdige land. De vakantie zal nu enorm veranderen. Een gewenste verandering. Meer familie en een ongetwijfeld prachtige bruiloft waarvan we ook geen idee hebben hoe dit allemaal zal gaan.

We hebben nog 15 minuten speling op de ETA van Tom Tom. 15 minuten speling om van de grens naar de veerboot te komen. Het gas erop en oppassen dat we niet aan de kant worden gezet. Flitspalen hebben we nog niet gezien maar we zijn angstiger voor aanhouding. Wanneer we aangehouden worden gaat dit ongetwijfeld langer duren dan 15 minuten dus we wegen continue het risico af en houden onze ogen goed open. Ondanks de spanning is het nog steeds gezellig in de auto. Annemarie geeft Steijn en Esmee koekjes als lunch omdat we niet kunnen stoppen om boterhammen en beleg te pakken. De dierenliedjes welke worden afgespeeld worden uit volle borst meegezongen en we vliegen net voor de file de snelweg af om richting de veerboot in Twaswassen te gaan. Alles ziet ernaar uit dat we het gaan halen en met nog ongeveer 10 minuten op de klok bevestigen we onze overvaart. Terwijl we staan te wachten op de boot beseffen we ons vertrek uit de Verenigde Staten en realiseren we ons dat we snel de rest van de familie zullen zien. We hebben er zin in en het is goed dat we vanaf vandaag een vaste plek zullen hebben voor een paar dagen. Een huisje met alle voorzieningen. Geen hotel maar een woonkamer en een keuken.

De vaart verloopt goed. We zitten gezellig te praten met Canadese mensen op het zonnedek terwijl Steijn en Esmee op het dek aan het kruipen en spelen zijn. De overtocht duurt ongeveer twee uur en de route gaat tussen de bergen en eilanden door welke in overvloed aanwezig zijn. Het uitzicht vanaf de boot geeft al een goed beeld van dit mooie Canadese gebied. In de verte zien we de The coastal Mountains met sneeuw in de toppen.

Wanneer we in Nanaimo van de boot af rijden is het nog ongeveer anderhalf uur naar Courtenay waar voor ons, Hans en Marrianne en Michelle en Gavin een huisje is geregeld. We hebben geen idee hoe laat iedereen hier aan zal komen maar weten wel dat Hans en Marianne vandaag in het huisje zouden trekken dus we kunnen in ieder geval terecht. Eenmaal aangekomen in Courtenay rijden we de parkeerplaats van de vakantiewoning op en zien over de schutting wat beweging. Jeanet komt naar buiten gelopen. Ze was toevallig het huis aan Aad en Ingrid aan het laten zien. We waren als eerste aangekomen. Hans en Marianne komen vanavond en Michelle en Gavin slapen in een hotel tussen Calgary en Vancouver in en verwachten morgen aan te komen. Het huisje ziet er super uit. Gezellig en ruim. Een echte woonkamer met een bank en stoelen! Dat ga je wel een beetje missen wanneer je drie weken lang in hotels woont. Het vakantiehuisje heeft achter een mooie veranda en een tuin aan de rivier. We pakken de boel uit en maken een bed voor Esmee en Steijn. Marianne en Hans komen vanavond aan op het vliegveld in Courtenay en Jeanet heeft Rudi gevraagd hen samen met haar op te halen zodat ze niet met de bus en een taxi hoeft te gaan. Natuurlijk is dit geen probleem. Hans en Marianne verwachten niet dat we er al zijn en het is dan ook een verrassing dat Rudi ze op komt halen. De kinderen liggen al op bed dus daar moeten ze nog even op wachten.