Even kilometers maken

6 augustus 2013
Vandaag hebben we besloten om de 101 te verlaten. De rit langs de kust is alleen maar bewolkt en mistig en de temperatuur is laag. We gaan richting Highway 5 om via de snelweg naar Portland te rijden. We willen eigenlijk vandaag wat kilometers maken om uit dit gebied te komen. We hebben begrepen dat er flink wat bosbranden zijn in het midden van Oregon en onderin Washington state maar we houden dit wel in de gaten wanneer we in de buurt zijn. Volgens diverse locals worden de wegen meestal niet afgesloten maar heb je last van rook en as. Via diverse websites houden we het zo goed als mogelijk in de gaten. Volgens iemand die net van Portland kwam was het daar ook aardig mis maar dit is inmiddels onder controle.

Het ritje loopt lekker. We beginnen alleen de weg wat saai te vinden. We hebben nu al dagen dezelfde soort weg en omgeving. Wanneer we echter een stukje van de kust en de 101 weg rijden verandert het scenario meteen. Andere soorten bomen en een andere soort dorpen. Tourisme zien we hier niet en we zien wat meer industrie in deze omgeving. Alles draait hier om bosbouw. Grote houtzagerijen en veel vrachtwagens vol met lange boomstammen. Wanneer we in een stad aankomen waar we even een korte pauze willen houden voor de kleintjes, is het lastig om een plekje te vinden. We rijden door wat straten en zien een garage met daarvoor een grasveldje. Even twijfelen we maar we besluiten toch hier maar even te gaan zitten. We kijken nog of er iemand aanwezig is maar de garage lijkt helemaal leeg. Wanneer we even zitten komt er een mevrouw aangelopen. "Kan ik jullie ergens mee helpen?' vraagt ze nieuwsgierig. Wij geven aan dat de kinderen echt even uit de auto moesten en dat we geen plekje konden vinden. Ze gaf aan dat dit natuurlijk geen probleem is en vroeg of ze ons met iets kon helpen. Een kleedje, een paar stoelen of misschien wat water. Omdat we alles bij ons hebben bedanken we haar vriendelijk, De vrouw is net thuis en woont in een flink huis wat meters van de garage vandaan. Ze heeft niet veel tijd en geeft aan te gaan lunchen in huis en wanneer we iets nodig hebben kunnen we altijd even aanbellen. Wanneer we wat fruit hebben gegeten en klaar zijn voor vertrek gaan Annemarie en Steijn toch maar even naar de vrouw toe om te vragen of ze gebruik mogen maken van het toilet. Natuurlijk is dit geen probleem en de vrouw sluit haar enorm enthousiaste honden even op in een kamertje om te voorkomen dat ze over Steijn heen rennen. De wc is naast het kamertje en de houten wanden kraken wanneer de honden proberen door de muur heen te springen. Steijn vindt het een beetje spannend en ze gaan dan ook snel weer weg. Gastvrijheid is hier in ieder geval erg goed en dit is ons al meer opgevallen. Volgens onze vriend de zwerver is het niet in alle staten het geval maar onze ervaring met bewoners is tot nog toe erg goed.

Verder kan ik vertellen dat er schade zit aan de achterkant van de auto. We hebben eens goed nagedacht maar er is geen enkel moment geweest dat we ergens tegenaan hebben gezeten. De schade is ook een afdruk van twee keer een zeskant. Iets van een bout of iets dergelijks. Niet zo blij mee natuurlijk maar niets aan te doen. Er is blijkbaar iemand tegen onze auto aangereden. We zullen in Seattle wel zien wat het ons gaat kosten.

We zijn nu aangekomen in Eugene en hebben hier besloten om twee nachten te blijven. Het is al even geleden dat we dit gedaan hebben en de kinderen zijn er erg aan toe. We hebben hier ook weer een leuk zwembad en wat dingen in de omgeving dus we gaan ons wel vermaken. Het is ook wel weer tijd om wat kleding te wassen.
In de lobby gezeten voor koffie vandaag. Buiten is het warm genoeg maar er is geen gelegenheid om te zitten. De babyfoon kan aardig ver en dus hebben we in de lobby gezeten. Best leuk om stiekem een beetje te luisteren naar andere hotelbezoekers bij de receptie. Ondertussen de was in de wasmachine en backgammon. Morgen gaan we naar een universiteit, in ieder geval de campus daarvan, en een hele hoge waterval.