Bonville dam

8 en 9 augustus
Vertrekken in de ochtend om in de middag twee dingen te kunnen bezoeken. Een waterval en Bonneville Dam welke gebouwd is om energie op te wekken. We bezoeken als eerste de dam. Bij de ingang wordt door iemand van het US army gevraagd of we wapens bij ons hebben. Hij wil ook even in de kofferbak kijken. Ik doe deze open en vraag of ik even moet helpen. De kofferbak zit helemaal tot het randje gevuld en hij vindt het eigenlijk wel prima. " Nee hoor, ga maar verder. Volg de weg over de dam en er mogen geen rugzakken in het visitors centre".

Het is altijd moeilijk om van te voren in te schatten of het de moeite waard is maar in dit geval was dat het zeker. Het is een bouwwerk van het engineering team van het Amerikaanse leger in opdracht van president Roosevelt. Het was zijn bedoeling meer werkgelegenheid te creëren en, door gelijk een sluis te bouwen, boten door de rivier te kunnen laten varen. Zoals meer grootheden werd ook dit idee volslagen krankzinnig verklaard maar toch doorgezet. Uiteindelijk maar goed ook want ze begonnen met twee generatoren en hadden, onder andere vanwege de aluminiumproductie voor vliegtuigbouwers tijdens de tweede wereldoorlog, al snel tien generatoren staan. Later is er zelfs  een tweede dam bijgebouwd met nog tien generatoren waardoor de dam nu 1189 MW aan vermogen kan leveren.

Voor de zalmen is er een speciale vissenladder gebouwd. De vissen kunnen middels deze ladder zonder problemen voorbij de dam komen om daar hun eitjes achter te laten en te sterven. De jonge visjes gaan dan weer stroomafwaarts en moeten veilig door de dam en energiecentrale heen zien te komen. Hiervoor zijn een aantal systemen ontwikkeld zoals buizen en overloopsystemen welke precies op de "zwemhoogte" van de vissen zitten. Ook blijkt dat, dankzij  hiervoor speciaal ontwikkelde. rotors, ongeveer 95% van de vissen het overleefd om gewoon door de generator heen te zwemmen wanneer deze in bedrijf is.

De visladders hebben onderwater ramen en het was erg leuk om hier even te kijken. Één raam is echter helemaal afgesloten voor publiek. Hier zitten de vissentellers. in diensten van 8 uur met elk uur een pauze van 10 minuten zit hier iemand te tellen hoeveel vissen er door de ladder naar boven zwemmen. Wat er terug gaat moet ook worden bijgehouden. Naast aantallen moet ook soort en van bepaalde soorten de maat worden opgeschreven. Het tellen wordt het gehele jaar door gedaan. Alleen overdag want in de nacht zwemmen de vissen niet tegen de stroming in.

We hebben nog veel meer geleerd en besluiten met de toer mee te gaan om ook het power house te kunnen bezoeken . Hier hebben we de generatoren gezien welke volop in bedrijf waren. De ranger, Ryan Baaten , deed het echt onzettend leuk. Hij wilde eigenlijk leraar worden en dat is echt te zien. Vol enthousiasme en ook erg leuk voor kinderen welke leuk mee deden.

We besluiten, gezien de tijd, na de dam direct naar een hotel te gaan. Het hotel wat we in gedachten hebben is vol dus we moeten ook nog even verder zoeken. We komen een motel 6 tegen en rijden het terrein op. We kijken elkaar aan en zijn niet helemaal stuk van de staat van het hotel. Annemarie gaat toch even naar binnen om het te vragen. Wanneer ze binnen staat ziet ook Rudi een duister type naar buiten komen en allemaal rare snuiters bij dat hotel lopen. Annemarie komt naar buiten, stapt in de auto en zegt, "we gaan wel verder zoeken". Rudi zegt "is hij vol dan?" waarop Annemarie aangeeft dat er voldoende  ruimte is en dat het maar 60 dollar per nacht kost. Maar we gaan hier niet slapen dat is zeker. Er hing schijnbaar ook een notitie of mensen hun honden niet alleen in de kamer willen laten omdat ze dan nogal herrie maken en op de bedden gaan liggen. In ieder geval zijn we snel weg gereden. Uiteindelijk terecht gekomen bij een Comfort Inn. Een goede keten en een prima hotel. 

9 augustus
Omdat we onze dagen eigenlijk verkeerd om invullen besluiten we dit om te draaien en bezoeken we in de ochtend eerst de waterval zodat we in de middag een flink stuk kunnen rijden. We willen in Seattle aankomen zodat we wat meer ruimte hebben om de auto te ruilen en de boot naar Vancouver Island te regelen. Ook hebben we dan wat meer speling op Vancouver Island.

Gisteren hebben we op weg naar de dam het parkeerterrein van de waterval al gezien. Het ligt tussen de twee rijstroken van de snelweg in en is te bereiken via een afrit aan de linkerkant van de snelweg. We parkeren de auto en hoeven maar een kort stukje te lopen om bij de Multnomah Falls te komen. Dit is een beetje Amerika eigen. De waterval is een prachtig plekje en Steijn is helemaal weg van de waterval. De waterval bestaat uit twee delen en in het midden is op een meter of 20 hoogte, een stenen brug. We wandelen via een kronkelpad naar het bruggetje waar we nog dichter bij de hoogste waterval komen. Een prachtig plekje en erg mooi om te zien. Beneden eten we nog wat fruit en vertrekken richting het hotel voor een lunch en het vervolgen van de reis naar Seattle.

Ook bij Seattle loopt het verkeer weer aardig vast en zitten we net iets langer in de auto dan gepland. Ook dit keer hebben we helemaal geen enkel probleem met de kinderen. Onvoorstelbaar maar Steijn vindt het wel jammer dat we er lang over doen maar hij zeurt of jammert geen seconde. Echt waar, alle respect voor die twee kleintjes. We houden wel rekening met ze door regelmatig even te stoppen maar soms moeten we even wat langer rijden. Ze lijken het allebei te begrijpen en maken er geen problemen van. En dat allemaal zonder tv schermen of dvd spelers in de auto.
We komen aan bij het hotel en hebben een kamer met een 4 pits kooktoestel, een oven, een magnetron en een koelkast met een apart vriesvak. We wisten niet wat we zagen. Helaas hebben we niets om te koken maar dat is een ander verhaal. We hebben altijd wat magnetronmaaltijden in de koelbox zitten dus maken we voor Steijn wat maïs, boontjes en worteltjes uit de magnetron en krijgt Esmee een potje. Wij hadden geen eten dus hebben een pizza laten komen welke we in de lobby hebben opgegeten. We proberen vanavond alles te regelen met betrekking tot het overvaren naar Vancouver Island maar alles is vol. De veerboten en de hotels. Morgen gaan we proberen Hertz te bellen om het omruilen van de auto ergens anders te kunnen doen.