Hiep hiep hoera!

31-07-2013
Vandaag is Esmee jarig! Hiep hiep hoera. We vieren het op bed met de zelfgemaakte versieringen.  Vandaag gaan we van Oakdale naar San Francisco. We hebben eerst een bezoek bij de kaasboerderij om hier te kijken hoe kaas wordt gemaakt en als het goed is kunnen we hier ook Goudse kaas kopen. Het klinkt gek dat we daarvoor naar de USA gaan maar we zijn hier echt aan toe. Voor Annemarie en Rudi is het nog wel te doen, vervelend maar het is niet anders. Alleen Steijn heeft er meer last van. Hij is altijd al dol geweest op brood en hier hebben ze alleen maar gezoet en dik gesneden droog brood. Ook beleg is moeilijk te krijgen. We jatten onze spullen inmiddels vakkundig bij elkaar bij ieder ontbijtbuffet (onder andere jam, pindakaas, bordjes, bestek, maple syrup, appels, fruityoghurt, en boter) maar het blijft toch lastig. We hopen op de kaasboerderij, waar ook een bakker zou moeten zijn, wat lekkers te kunnen kopen.

Wat we vergeten zijn te vertellen is dat we enige dagen geleden al bij een Europese bakkerij zijn geweest. Hij zat op een kruising en Rudi zag een klein bordje met in het Nederlands "bakkerij". Ze verkochten er allerlei broden uit verschillende landen en ook Nederland zat daar tussen. Dolgelukkig hebben we volkoren bruin gekocht en een witbrood uit het Franse schap. Voor de afdeling belegde broodjes stond een enorme rij maar hier hadden we niets te zoeken. Helemaal gelukkig hebben we tijdens het rijden zitten smullen in de auto.

Maar goed, weer terug naar de kaasboerderij. Na wat zoekwerk hebben we hem gevonden. Het huisnummer werd niet geaccepteerd door TomTom dus we moesten even op de ouderwetse manier zoeken. Een Nederlands stel is hier komen wonen en de kinderen wilden graag gewoon brood en kaas (herkenbaar). Het stel heeft besloten dit zelf te gaan maken en heeft nu een aardig bedrijfje opgezet. Het bezoek is minder uitgebreid dan verwacht maar al met al toch leuk. De fabriek mag je niet in maar je mag wel door de ramen naar binnen kijken. Helaas werd er vandaag geen kaas gemaakt en was het helemaal donker. De winkel was wel open en hier hebben wij vier stukken belegen kaas gekocht. De kaas is vacuüm verpakt en kunnen we dus lang goed houden. Zeker in onze koelbox. Het brood stelde niet veel voor. Er was een mand met stokbrood erin. Dit brood is ook zoet gemaakt dus dit hebben we laten staan. De Nederlandse ondernemer heeft ook een weide met wat geiten en een Lama, een grote vijver met vissen, een grasveldje met wat bomen voor schaduw en een aantal picknicktafels. We hebben hier heerlijk gezeten en gespeeld. Steijn en Rudi hebben lekker met de bal gespeeld en Annemarie heeft Esmee laten weten hoe gras aanvoelt. Lekker even de ruimte om te spelen en te genieten.

Na een stukje rijden door een gebied vol met kwekerijen, omdat er blijkbaar veel water beschikbaar is, hebben we enorm genoten van de lunch later op die dag. We zijn gestopt bij een grote supermarkt welke picknicktafels voor de deur had staan en hebben hier gegeten. De tafel naast ons kwam een donkere man zitten welke net niet schoon genoeg was om een dak boven zijn hoofd te hebben. We hebben met hem gesproken over waar we naartoe gaan en waar we al geweest zijn. De man blijkt vroeger muzikant te zijn geweest en op zich prima voor zichzelf kon zorgen in die tijd. Op één of andere manier is hij het kwijt geraakt en nu dakloos geworden. Deze beste man komt intelligent over, hij praat over nieuwsberichten zoals de crisis, de gebieden waar het goed en slecht gaat en over de tijd dat hij rond heeft gereisd als muzikant. Hij heeft duidelijk geen alcohol of drugsprobleem en was waarschijnlijk niet goed voorbereid op de tijd dat hij niet meer zou optreden. Zoals hij zelf aangaf " I did allright, but now I'm broke like a dog". We zeggen hem gedag en hij bedankt ons voor het prettige gesprek. We zien hier veel dakloze mensen. Eerst gedacht dat het alleen in Las Vegas zo erg was maar ze zitten echt overal. Het is ook duidelijk te zien dat er momenteel ook nog daklozen bij komen. We zien namelijk regelmatig jonge mensen welke er nog redelijk schoon uitzien en een klein aantal bezittingen bij zich dragen. Een beginnend zwerver. De beleefdheid en behulpzaamheid van de minimumloners hier is buitengewoon. Het is duidelijk dat deze mensen hun baan niet willen verliezen. Wanneer dit gebeurt is er geen sociaal systeem wat ze van de straat zal houden. Baan kwijt is gewoon keihard ook je huis kwijt.

Wanneer we de supermarkt inlopen besluiten we ook wat groente-achtige magnetron maaltijden mee te nemen. Meestal hebben we wel een magnetron in het hotel of op de kamer en dan kunnen we als er minder tijd is ook zelf wat maken. We hebben toch nog ruimte in de koelbox omdat er nu minder water mee hoeft. Ook zoeken we nog een verjaardagstaartje voor Esmee zodat we dit bij aankomst in het hotel toch haar verjaardag nog een beetje kunnen vieren. Vooral Steijn vind dit een geweldig idee.
De rest van de rit verloopt goed. De drukte van het verkeer bij de grote stad valt mee. We hebben het hotel buiten de stad geboekt naast een metrolijn dus dat is helemaal top. We checken in en nog voordat we naar de kamer gaan gebruiken we de ontbijtruimte voor het feestje van Esmee. De taart op tafel, bordjes en bestek van het ontbijtbuffet gepakt en roze feestservetten uit de supermarkt erbij. Even een liedje zingen en een stukje taart eten. Helemaal leuk. Verder deze dag geen plannen behalve eten, kinderen op bed, dit verhaal schrijven en buiten een kop koffie drinken  met een potje backgammon.

Video feestje Esmee klik hier (of kijk onder video's) PS: Geen gezeur over de kwaliteit van het zingen! Je kiest er zelf voor om ernaar te kijken/luisteren.