De eerste paar dagen verblijven we in Los Angeles

We komen aan bij het eerste hotel. Het BEST WESTERN Canoga Park Motor Inn. Wanneer we uitstappen worden we op deze kale grote parkeerplaats keihard geconfronteerd met de hier al enorm hoge temperatuur. Nog niet wetende hoe al onze plannen uit zullen pakken moeten wij, ook hier eerst wachten op de kamer welke nog niet klaar is. De wallen onder de ogen van de kinderen zorgen helaas niet voor meer spoed bij de medewerkers. Niemand heeft in de gaten dat de kinderen en wij het gevoel hebben dat het middernacht is. Echter na 10 a 15 minuten krijgt de balie medewerker het door en neemt contact op met de schoonmaakploeg. Minuten later zitten wij dan eindelijk op onze kamer. We stoppen iedereen in bed (Esmee in haar tent) en sluiten voor een uurtje onze ogen.

Om een uur of zes moet er iets worden gegeten. Niemand heeft zin maar om snel in het ritme te komen besluiten we toch wat te gaan eten. Op hetzelfde terrein als het hotel, naast de bowlingbaan welke 24 uur per dag open is, vinden wij een diner. Helemaal in Amerikaanse stijl, precies zoals in de film.  Een enorm enthousiaste en vriendelijke man, welke later de eigenaar blijkt te zijn, komt met de menukaarten. Mijn hemel! Wat een enorme lijst aan mogelijkheden. We krijgen onze drankjes. Twee enorme glazen cola en voor Steijn een grote beker melk. Op de kaart vind Rudi de afdeling all day breakfast en Annemarie gaat voor een portie garnalen. We doen ons best maar krijgen het niet op, druipen af naar de hotel kamer en drinken nog een halve kop koffie. Tijd om te slapen. Eindelijk rust na een lange reis.

Ontbijt, Steijn ging helemaal los. Wat een lekkere dingen allemaal. Omdat we al om vijf uur wakker waren en we pas om zes uur konden ontbijten had hij er helemaal zin in. Een vrouw was op zoek naar een plekje en Annemarie heeft haar onze nog beschikbare stoel aangeboden. De vrouw is opgegroeid in deze buurt van Los Angeles en bezoekt haar zoon en kleinkinderen. Ze blijkt ook een docent te zijn en ze is helemaal gek van de kinderen. Gedurende ons verblijf in Los Angeles hebben we veel van onze plannen met haar besproken en konden we met een groot aantal vragen bij haar terecht. Penny, is schrijfster en geeft ons op de laatste dag haar nieuwste boek cadeau. Ontzettend leuk natuurlijk. 

Klik hier voor haar nieuwste boek.

Na het ontbijt zijn we eerst bij de Wallmart geweest. Ons doel was een koelbox te kopen welke op 12V werkt zodat we onderweg lunch en ontbijtspullen mee kunnen nemen. Iets wat ons wel handig lijkt met twee kleine kinderen. Helaas was het koelboxschap zo goed als leeg en konden we niet slagen. Wel kwamen wij een (ouderwetse) zeer klein opvouwbare en goedkope buggy tegen. Omdat we nogal wat gaan lopen hebben we deze meegenomen zodat Esmee hierin kan en Steijn af en toe in de grote. Ook nog wat andere boodschappen en een voetbal voor Steijn meegenomen en hop naar de kassa. Maar dat gaat even anders… Alles bij de kassa ging echt suuuuper sloom. Geduld moet je zeker hebben. Dit is voor ons als gehaaste randstadters even wennen. De dame voor ons wordt 10 keer uitgelegd dat er niets meer op haar gift card staat terwijl wij met verbazing naar de werkwijze staan te kijken.

We hebben de middag nog te vullen en besluiten rustig naar het Griffith park observatorium te gaan. Een gratis tentoonstelling over de sterren en planeten. Tevens is hier een prachtig uitzicht over een deel van Los Angeles. Onderweg naar boven kwamen wij een aantal wegversperringen tegen maar we hebben de weg toch gevonden. Een informatiewagen gaf aan dat de parkeerplaatsen boven vol waren maar omdat het lopen met deze temperaturen voor Annemarie geen optie is gokken we toch op een plekje en rijden naar boven. Na een paar minuten wachten vertrekken er een paar mensen en hebben wij een plekje. Vanaf het hoge parkeerterrein zien we al snel de Hollywood letters op de berg staan. Ze staan schots en scheef en zijn eigenlijk helemaal niet mooi maar toch leuk om een keer in het echt te zien. Het observatory is ook leuk om even te bekijken. Ze hebben er een vernuftig idee over een pendule klok. Een zware kogel aan een touwtje welke heen en weer slingert. Doordat de aarde draait en de richting van het slingeren niet kan deze bal de tijd aan geven. Vraag het gerust als we thuis zijn dan leggen we het wel even uit.

Het uitzicht over de stad is indrukwekkend. Één van de wegen loopt oneindig ver door en verdwijnt tussen de massa aan gebouwen. Deze stad is onvoorstelbaar groot. We zien slechts een heel klein gedeelte en zelfs dat is indrukwekkend.
Er is nog voldoende tijd dus we besluiten op zoek te gaan naar Hollywood Boulevard met zijn Walk of Fame.  We hebben de boulevard vrij snel gevonden en staan vrijwel meteen vast tussen auto's en bussen welke niet voor of achteruit kunnen. Het is enorm druk en we besluiten de eerste kruising eraf te gaan om een parkeerplek te zoeken. We vinden een plekje met een bord erbij dat je er maximaal een uur mag parkeren. Omdat er in de Verenigde Staten geen gebruik wordt gemaakt van parkeerschijven weten we niet hoe we dit aan moeten pakken. We besluiten een briefje neer te leggen achter de voorruit. We vermelden hierop dat we niet uit de Verenigde Staten komen en geen idee hebben hoe dit systeem werkt. We schrijven erop hoe laat we geparkeerd hebben en hopen dat ze het accepteren. Later hebben we aan Penny gevraagd hoe dit werkt en zij vertelde ons dat parkeer agenten met een krijtje een markering aanbrengen op een wiel. Hier kunnen ze aan zien hoe lang het voertuig er staat. Een merkwaardig systeem maar dit schijnen ze al enorm lang zo te doen.

We wandelen een stukje over de walk of fame en bekijken de enorme chaos en drukte van duizenden mensen en honderden straatartiesten. De een na de ander staat in de hitte in een Elvis of Mickey mouse pak om voor een paar dollar met je op de foto te gaan. We horen een brandweerwagen welke probeert door de drukte heen te komen en deze wagen parkeert vlak voor ons. Steijn wil natuurlijk graag bij de brandweerwagen kijken. Terwijl we staan te kijken vraagt de brandweerman aan Steijn of hij er even in wil zitten. Steijn zet zijn angst aan de kant en zegt vol overtuiging ja. Zo gezegd zo gedaan. Daar zit Steijn apetrots in een grote Amerikaanse brandweerauto. Zijn dag kan in ieder geval al niet meer stuk.
We zijn snel klaar met de drukte en keren terug naar het hotel. Onderweg vallen de kinderen in de auto in slaap en we besluiten om gebruik te maken van de drive in van de Burger King. De kwaliteit valt enorm tegen. Junkfood is hier echt junkfood. Niet vergelijkbaar met ons junkfood. In het hotel eet Steijn nog wat frietjes maar hij is erg moe van het tijdverschil en dus gaan we allemaal lekker slapen. De eerste dag zit er op en was gelijk al een groot succes. We spreken af de volgende dag wat rustiger aan te doen om de kinderen een beetje tot rust te laten komen.

We beginnen ook deze dag weer lekker op tijd. Omdat we nog steeds geen koelbox hebben en wat andere spullen nodig hebben vervolgen wij onze zoektocht. Penny heeft ons verteld dat we ook wel kans maken bij een apotheek. Dit blijken complete warenhuizen te zijn. De medewerkers van de apotheek verwijzen ons naar een grote Walmart dicht in de buurt. Hier zijn we uiteindelijk geslaagd. Het heeft ons weer een ochtend gekost maar zijn blij er één te hebben gevonden. In het winkelcentrum van de Walmart is ook een foodcourt waar we een broodje eten. Daarna vertrekken wij richting hotel waar we een middag in het zwembad verblijven. De kinderen zijn hier echt aan toe en Los Angeles is niet onze stad. Het is er druk en het verkeer is een enorm probleem. We hebben twee highlights gezien en gaan morgen voordat we naar Las Vegas vertrekken nog even naar de pier van Santa Monica.