We gaan beginnen

Na een minuut of 10 a 15 rijden vanaf het vliegveld komen we aan bij een gigantisch groot terrein vol met auto's. We lopen bij het hoofdgebouw van Hertz naar binnen en zien ook hier een enorme rij met wachtenden. Zoekende waar we moeten zijn worden we aangesproken door een man. Een klant zo te zien. Hij praat snel en wijst een richting uit in de hal. Het is duidelijk dat hij een snellere manier weet om de auto te regelen alleen hebben wij niet begrepen wat de man bedoelt. Uiteindelijk blijkt hij gebruik te hebben gemaakt van een computerzuil met een grote telefoonhoorn en een beeldscherm. Het apparaat heeft allemaal kaartgleuven en een barcodescanner. We drukken op een knop en er komt in beeld dat we met ongeveer 3 minuten worden gebeld. En inderdaad de telefoon gaat over en we nemen netjes op. Op het scherm zien we de medewerker met een headset op en wij gaan ervan uit dat hij ons ook kan zien. We wisselen wat gegevens uit, stoppen de creditcard in een gleuf, grabbelen wat bonnen bij elkaar welke het apparaat afdrukt en krijgen een nummer door. Met het gekregen nummer zijn wij naar buiten gelopen waar bleek dat het een nummer is van het parkeervak waar de auto staat. Een oude, (met alle respect) soort blues neger, brengt Rudi met een golfkar treintje naar het betreffende vak. Hier staat een Nissan Altima klaar met de sleutels in het contact. Of eigenlijk in de cupholder aangezien er geen contact of echte sleutel is. Rudi neemt de auto mee en komt erachter dat er geen kinderstoelen in zitten. Deze hadden wij wel gereserveerd. Weer naar binnen. Nu melden bij de informatiedesk. Een oudere donkere vrouw helpt ons aan de stoeltjes. Ze was heel vriendelijk en probeerde alles goed te doen. Dit duurde alleen een eeuwigheid en voor ons was elke seconde wachten er inmiddels één te veel. We pakken de stoelen, laden alles en iedereen in en gaan op zoek naar de uitgang van deze kleine stad. Een aantal tolhokjes met een groot scala aan camera's blijkt de uitgang. Wanneer we hier aan de beurt zijn wordt weer gevraagd om een rijbewijs. Zover wij weten werden er door de camera's foto's gemaakt waarmee de huidige status van de auto is vastgesteld. Deze geautomatiseerde stap maakt samen met de verkoper rond de auto lopen en ieder krasje op een carbon doordrukvel vermelden volledig overbodig. Wij vertrouwen Hertz en zijn het inmiddels zo zat dat we alles en iedereen geloven. Tom Tom aan en naar het hotel.

De rit is direct een uitdaging. Een kruispunt met stopborden op iedere toegangsweg, bijna geen enkele weg met minder dan drie rijstroken in elke richting, bijna nooit aparte stoplichten voor links- of rechtsaf en rechts inhalen wat de normaalste zaak van de wereld is. Een leuke uitdaging maar heel goed te doen. De drukke wegen in Los Angeles worden direct bevestigd. vijf rijstroken op een snelweg is nog steeds niet voldoende. Het is druk en vol. We rijden door de heuvels van Los Angeles en beginnen langzaam te beseffen waar we zijn en hoe bijzonder het is. Alles gaat anders. Leuk, dit is wat we willen. Zien en beleven. We gaan nu echt beginnen.